Hij gaat al wenende voort, die de zaadbuidel draagt;
(Psalm 126:6 - NBG-vertaling, 1951).
Onze overstap van de drukke Randstad naar het mooie landelijke Vriescheloo heeft
ondermeer tot gevolg gehad dat sommige bijbelgedeelten met andere ogen gelezen worden.
Zo ook Psalm 126.
Een boer die wenend voortgaat met zaaien?
Het beeld dat een westerling heeft van een boer gaat denk ik aan vele kanten mank.
Niet dat hij denkt dat een boer alleen nog maar een vrouw zoekt, maar
een huilende landbouwer? Nee, zoiets verwacht je
niet. Dat er bij het oogsten niet altijd wordt gelachen, oké,
maar wenend voortgaan bij het zaaien??? Laten we de hele Psalm bekijken:
Een pelgrimslied.
Toen de heer het lot van Sion keerde,
was het of wij droomden,
een lach vulde onze mond,
onze tong brak uit in gejuich.
Toen zeiden alle volken:
‘De heer heeft voor hen iets groots verricht.’
Ja, de heer had voor ons iets groots verricht,
we waren vol vreugde.
Keer ook nu ons lot, heer,
zoals u water doet weerkeren in de woestijn.
Zij die in tranen zaaien,
zullen oogsten met gejuich.
Wie in tranen op weg gaat,
dragend de buidel met zaad,
zal thuiskomen met gejuich,
dragend de volle schoven.
Zo op het oog lijkt de boodschap: zo is het leven nu eenmaal: vandaag de tranen,
maar let op! Straks komt alles goed. Nu is het nog een tranendal: hij
gaat al wenend voort, maar straks zullen wij juichen! Wie het laatst lacht.
Wacht maar, stil maar, alles wordt nieuw.
Maar staat dat in deze Psalm?
Herinnering en verwachting staat er boven in de NBG-vertaling van 1951.
“Weet je nog van die tijd van toen?” We waren verlost! Voorbij is onze
ballingschap, nu zal alles anders worden: welk een vreugde beleefden
we toendertijd. We konden weer lachen, we leefden als in een droom.
En nu? Op weg naar een betere toekomst!
Eindelijk is de oorlog voorbij, de vijand verslagen en vol vreugde kunnen we aan de
opbouw beginnen. Nu wordt alles beter, het leven is als een mooie
droom. God heeft grote dingen gedaan!
Maar, hoe is het toch zo gekomen, dat we ons nu weer in de
woestijn wanen?
Dat we snakken naar een ommekeer, behoefte hebben aan levend water?
Laten we in gedachten teruggaan naar de tijd waarin deze Psalm is geschreven.
Naar het Palestina van die tijd. Tegen de tijd dat er gezaaid moest
worden was de voorraad vaak zo gering dat het moeite en pijn kostte
om van het laatste restje nog een belangrijk deel aan de schoot der
aarde toe te vertrouwen. Het ging ten koste van voedsel voor vrouw en
kinderen en ook van hemzelf. Van de kleine voorraad van heden moest
het meeste de grond in met het oog op de toekomst. Wat eigenlijk
nodig was voor vandaag, moest hij prijsgeven voor morgen.
Het verhaal van opa in de hongerwinter: zal ik mijn laatste aardappels aan de
kinderen geven of moeten ze de grond in en zal ik ze poten in mijn tuintje?
Dat is die “hij die in tranen zaait”.
Dus toch tranen bij het zaaien! En je mijmert wat en mediteert, wat is dit voor een
beeld? Wat gebeurt er met deze Psalm bij mij en vandaag?
Wat heb ik in mijn hand wat van levensbelang is, maar toch losgelaten moet
worden om te kunnen zaaien?
Welk laatste beetje hoop moet de grond in willen we overleven?
Je herkent het beeld van vroeger, toen je jubelde in het geloof. Maar je weet ook
van het verdwalen in de woestijn en het snakken naar water. De
heimwee naar de tijd: “God met ons”.
Toen... vroeger... weet je nog wel??? Vreugde!!! Toen de kerken nog vol zaten. Maar hoe is
het nu? Wat is er nog van over? Moeten we dan vandaag de dag knus met elkaar koesteren wat we nog
hebben aan leven in geloof? De God die we samen ervaren als bron van het leven
vasthouden, de handen samengeknepen om niets te verliezen, want
anders komen wij om???
Nee! We moeten het loslaten om te zaaien! Onder tranen weliswaar, maar we moeten al
wat we weten van de vreugde van onze bevrijding uit handen geven!
Wie maar wil luisteren: let op! Hoor! Onze God heeft grote dingen gedaan!
De gang van deze zaaier wordt bepaald door waar hij vandaan komt en waar hij heen
gaat. Hij komt vanuit de ballingschap en gaat naar de oogst.
Als ware het met Jezus: uit het graf naar een nieuwe aarde!
Pas dan zijn we thuisgekomen, het lijkt wel een droom!
Met gejuich zullen we dan zien dat het huis gevuld is met volle schoven.
Nu nog tranen om de bittere geloofscrisis om ons heen?
Let op! Wij zullen wederkomen met gejuich, als uit een tweede ballingschap. Hoe
dat zal zijn? Dat merken we wel als het eenmaal zover is!
Leo Brouwer.
| 15 februari | 10.00 uur | Ds. J.W. Post | Stadskanaal |
| 22 februari | 10.00 uur | Ds. W.G. Renken | Winschoten |
| 1 maart | 10.00 uur | Mevrouw F. Groenbroek-de Boer | Veelerveen |
| 8 maart | 11.00 uur | De heer H.J. Dijkstra | Gasselternijveenschemond |
| 15 maart | 10.00 uur | De heer J. Eefting | Vriescheloo |
| 15 februari | Educatie | ||||||
| 22 februari |
Kerk in Actie - Zending
| 1 maart | Restauratiefonds
| 8 maart | Eigen jeugd- en jongerenwerk
| 15 maart | Plaatselijke eredienst
| |
De heer P. Feringa, Industrieweg 19, is weer thuis na een operatie en het gaat de
goede kant met hem op.
Met de heer J.G. Eelsing, Industrieweg 22, gaat het soms redelijk en soms minder
goed.
Met mevrouw T. Groen-Katuin, Dorpsstraat 48, gaat het de goede kant op.
Andrea Rijks, Meidoornweg 24, brak haar elleboog in meerdere stukken; we hopen dat
het weer goed komt.
De heer G. Jansen is verhuisd van
Clockstede naar kamer 19 in
De Blanckenbörg, Eikenlaan 34, 9697 RW Blijham.
Alle zieken en ook de ouderen in de tehuizen veel sterkte gewenst.
Op Meidoornweg 19: Nantje Meijer. Welkom in onze gemeente.
Plaatselijke eredienst: € 63,16, restauratiefonds: € 65,63, oecumene: € 53,40, Bolivia: € 44,07 en kerk: € 217,45.
Er zijn nog een paar leden die hun toegezegde bijdrage of een gedeelte daarvan voor 2008 nog niet hebben overgemaakt.
We vinden het erg fijn als dat alsnog gedaan wordt. Bedankt!
Bloemen met onze hartelijke felicitaties werden er de afgelopen weken gebracht naar de
jarige dames Van Benten-Verdonk (81), Boltendal-IJzer (86) en
Eefting-de Vroeg (87).
Ook jarig waren de heren Panneman (81), Van Benten (82) en Kremer (81).
Deze maand mochten we giften ontvangen via J.H.: € 10,00 en € 10,00, via B.T.: €
5,00 en € 10,00 en via H.K.: € 20,00.
Wij danken u hartelijk voor uw giften.
Een hartelijke groet namens de bloemengroep,
Bregina Terwan.
Op 21 januari kwam de kerkenraad bijeen. Wij hebben met plezier teruggekeken op
de kerstvieringen van vorige maand. Het kerstproject van de zondagsschool was erg mooi.
In februari is er weer een bijeenkomst gepland met afgevaardigden van de kerkenraden
van Vlagtwedde (Gereformeerde kerk), Wedde, Bellingwolde en
Blijham. Mede door de gelegde contacten wordt er gekeken of er een
mogelijkheid is om met de jeugd een keer naar Wedde te gaan als daar
een jeugddienst wordt gehouden. Ook wordt er
gezocht naar mogelijkheden om af en toe dingen samen te doen met de
jeugd van Bellingwolde.
De presentatie van het Bolivia-project heeft plaatsgevonden op 4
februari, in gebouw Irene (Vennekerk) in Winschoten. Het project is nu
afgelopen. In het kader van dit project is er een fotosamenstelling
gemaakt van onze kerk en gemeente, die naar Bolivia gaat. De collecte
die op 1 februari is gehouden ten bate van het werelddiaconaat gaat naar
een kinderopvang in Bolivia.
In februari zullen er weer brieven worden afgegeven bij belijdende leden en blijkgevers, waarin gevraagd
wordt hoeveel de mensen willen bijdragen aan onze kerk. In deze brief
wordt ook informatie gegeven over de financiële situatie van
onze gemeente.
Er is een klussenman gevonden. De nodige klussen die moeten worden gedaan, kunnen worden aangemeld bij
mevrouw H. Koetje. Zij fungeert als contactpersoon.
Op 16 mei is de rommelmarkt gepland.
De data voor de gemeenteavonden zijn: 16 april en 12 november.
Annelies Blok heeft te kennen gegeven wegens drukke werkzaamheden Het
Kerkvenster niet meer te kunnen bezorgen achter het kanaal. Gelukkig
is Anneke van de Beek bereid dit stukje kerkenwerk van Annelies over
te nemen.
Annelies, hartelijk bedankt voor de afgelopen vier jaren dat jij Het Kerkvenster
hebt bezorgd en Anneke alvast bedankt voor jouw bereidwilligheid de
bezorging van Het Kerkvenster op je te nemen!
De bijbelkring gaat verder op woensdagochtend 18 februari. De verdere data zijn: 4 maart, 18 maart en 1 april (allemaal op woensdagochtend). De koffie staat klaar om 9.30 uur en om 9.45 uur beginnen we echt. We gaan dan door tot 11.00 uur. Vanwege het studieverlof van Erik hebben we afgesproken dat de deelnemers bij toerbeurt de bijbelkring gaan voorbereiden en leiden.
De jeugdcatechisatie gaat verder op vrijdagavond 27 februari, 20 maart en 17 april om 19.00 uur in de consistorie, om 19.45 uur gevolgd door de jeugdclub.
(Dit stukje had in het vorige Kerkvenster geplaatst moeten worden, maar dit is door een fout mijnerzijds niet gebeurd. Erik.)
In de eerste plaats wensen wij u allen een heel gelukkig, gezond, mooi en gezegend nieuwjaar!
In de tweede plaats wil ik even herhalen dat ik van half januari tot half april met studieverlof ben. Dat wil zeggen dat ik dan in principe niet voor de gemeente beschikbaar ben. Maar ik ga niet het land uit; ik blijf gewoon in de pastorie.
In zeer ernstige en dringende gevallen blijf ik beschikbaar. Neem in zo’n geval contact op met Gerdien van Dijk. Dan zal zij – eventueel in overleg met mij – bepalen wat ons te doen staat. Aarzel in ieder geval niet om contact op te nemen met Gerdien.
Op 13 maart 2009 geeft het kerkkoor haar jaarlijkse uitvoering.
Het koor zal weer een aantal mooie liederen onder leiding van Betty Gersonius zingen
en de toneelgroep hoopt u met het blijspel De verkeerde rubriek
van H. de Vries een mooie avond te bezorgen.
De avond begint om 19.30 uur en de zaal is open om 18.45 uur.
We hopen dat u weer met velen aanwezig zult zijn!
Op de donderdagmiddag 19 februari en 5 maart bent u van harte welkom van 14.00 tot 16.00 uur in Het Trefpunt.
Als het goed is heeft u Het hele jaar rond tegelijkertijd met Het Kerkvenster in uw brievenbus gevonden. We hebben er met velen aan gewerkt om er een informatief blad van te maken met verhalen, gedichten, recepten en andere verpozingen. Heeft u op- en/of aanmerkingen ter verbetering, ideeën of op een andere manier bijdragen voor een volgende uitgave, of wilt u ons gewoon laten weten hoe leuk u dit boekje vindt: we horen graag van u via onze scriba Gerdien van Dijk, Dorpsstraat 110, 9699 PK Vriescheloo, telefoon: (0597) 54 11 50.
Op zaterdag 21 februari 2009, de derde zaterdag van de maand, zal er van 9.00 tot 12.00 uur weer gewerkt
worden op de begraafplaats.
Iedereen is welkom, want vele handen maken licht werk. Mocht het niet doorgaan,
dan hoort u dit vroegtijdig.
God wordt vaak met menselijke eigenschappen genoemd in de Bijbel, want God kan
alleen omschreven worden met wat wij zelf (her)kennen. God heeft
menselijke kenmerken toegewezen gekregen, zoals handen, voeten en een
hart. In de tijd van de bijbelschrijvers bestond er geen verschil in
opvatten van beelden en werkelijkheid. Als een beeld aansprak, dan
was het wáár. Daarom is symbolisch lezen de enige
manier om de wijsheid van de Bijbel te leren kennen. Het verhaal
houdt ons een spiegel voor: “Wat zegt het verhaal over mij? Wie
ben ik in het verhaal? Wat kan ik ervan leren? Wat mag ik loslaten?”
Omdat mensen zich ontwikkelen, kan het zijn dat je een bekend
verhaal ineens met andere ogen leest en je diep raakt. Bijbelse
verhalen zijn niet bedoeld als geschiedkundige informatie (niveau 1),
maar als wijze verhalen (niveau 3). Als je de verhalen zó
leert lezen, op symbolische wijze, dan wint de Bijbel aan betekenis.
Het woord symbool betekent van oorsprong “samenbrengen”. Als vroeger iemand
een lange reis ging maken, brak men een kleitablet doormidden; de
reiziger nam een helft mee en de achterblijver(s) kregen de andere
helft. Bij terugkomst werden de beide delen weer samengevoegd. Dit
symbool (het halve ding) wekte het verlangen naar weerzien en
samenbrengen op. Zo verwijst een symbool (of een symbolische
omschrijving) naar God en voedt ons verlangen, maar... het is maar
de hélft! De andere kant is geheim, is God zelf, het diepste
en laatste geheim van de wereld en ons bestaan.
“God is in de Bijbel een geestelijke werkelijkheid, een kracht die verbonden wordt met liefde, gerechtigheid en barmhartigheid. Je moet hopen en bidden dat die krachten het zullen winnen in de wereld. En wij mensen moeten ons inspannen om die krachten ook in en door ons eigen leven hun werk te laten doen.”*
Na de uitleg van ds. Van der Woude en een korte pauze gingen we uiteen in groepen van zes personen om na te praten over wat we gehoord hadden. In alle groepen is zinvol gepraat en er werd opgemerkt: “We kunnen nog wel een uur doorpraten!” Nou dat kan... Op de tweede avond op 9 februari!
* Citaat uit Wandelen over het water.
Circa 30 mensen van de gemeenten Vlagtwedde, Onstwedde en Vriescheloo hebben
zich opgegeven voor de filmavond. Sommigen hebben de film As It Is in Heaven al eerder
gezien - onlangs was hij nog op tv -, maar zien hierin geen aanleiding
om hem niet nog een keer te bekijken. Dit keer bewust vanuit een
religieuze invalshoek. Een verslag van een mooie avond.
Even terug: ABC-groep, hoe zat dat ook alweer? De groep bestaat uit 8 leden van
de Gereformeerde kerken van Vlagtwedde en Onstwedde en de
Protestantse gemeente Vriescheloo. Centraal thema is samen en voor iedereen
activiteiten organiseren en ondernemen om ook op die manier met
geloven bezig te zijn.
Voor 2009 zijn er 9 programma’s om aan mee te doen.
Uit de discussie kwamen duidelijke bijbels thema’s bovendrijven die samenhangen met hoe mensen op een goede manier met elkaar omgaan. Elkaar de waarheid zeggen is soms best hard, maar is wel duidelijk. Met elkaar praten in plaats van over elkaar praten, kan de ander behoeden voor misstappen. Niet oordelen over anderen, mensen in hun waarde laten. Het klinkt allemaal zo cliché, maar in de praktijk van alledag bewijst het zijn waarde. Over één ding waren alle aanwezigen het eens: As It Is in Heaven is een film die je bijblijft, met gewone mensen en gewone menselijke thema’s. Een film die duidelijk maakt wat kerk-zijn betekent.
Hallo jongens en meisjes.
Hier volgt een verhaal over Swimmy.
Er was eens een klein zwart visje. Samen met zijn broertjes en zusjes zwom hij in de
zee. Ze deden tikkertje, verstoppertje en nog veel meer. Maar opeens
op een kwade dag kwam er een grote vis die met één
grote hap alle kleine visjes opslokte. Alle visjes? Nee, Swimmy kon
nog net ontsnappen.
Vanaf die dag zwom hij alleen door de zee. En hij begon aan een lange reis. Op zoek
naar vriendjes. Op een dag ontdekte hij achter een grote rots visjes,
net zo klein als hij. Alleen waren deze vissen rood. “Kom mee, dan
gaan we spelen,” riep Swimmy. Maar de rode visjes schudden heel hard
nee. “Pas op,” riepen ze. “Kom gauw achter deze rots,
anders wordt je opgegeten door de grote vis.” Swimmy dacht aan
zijn broertjes en zusjes, en hij voelde zich heel erg alleen. Maar
ineens wist hij het. “Ik heb een plan,” zei hij tegen de
rode visjes. “Kom maar achter de rots vandaan. We zwemmen
allemaal samen in de vorm van een hele grote vis. Zal je eens zien
wat er gebeurt!” En Swimmy wees aan hoe de rode visjes zich
moesten opstellen.
“Jullie zijn de buik, jullie de staart, jullie de vinnen, jullie de kop en ik
ben het oog. Ziezo, klaar! Laat die grote vis nu maar komen.”
En zo gebeurde het.
De grote vis schrok vreselijk van die grote, rode vis met dat zwarte oog en
sloeg op de vlucht.
En Swimmy had heel veel nieuwe vriendjes...
Vrienden kun je nooit genoeg hebben!
Zo zie je maar weer dat we met z’n allen elkaar beter kunnen helpen en dat we dan sterk staan voor de problemen die we in ons leven tegenkomen.
Janet, Nathalie, Hetty, Gé en Miriam.