*

Ik ga op reis, ik weet niets van mijn terugkeer af.
Misschien kom ik niet weer, geen mens kan zeggen:
tot morgen, want de dood kan dat weerleggen.
Spreek dit niet tegen, zwijg, want ieder vindt zijn graf.

Als ik moet sterven op mijn dagretour
denk aan de vleugels waarmee vogels vliegen
aan ’t diepe blauw waarin de wolken wiegen
en aan de hemel boven deze vloer.

En niet aan mij, nimmer aan mij, die onverzoend
met ’t leven en de dood, en in zichzelf verloren
de stemmen van het nabestaande niet kon horen
hoezeer hij zuchtte naar een woord van ...

Ido Keekstra (1909-1965)

Overdenking

Het raadsel van het laatste woord. Dat vind ik een mooie titel voor bovenstaand gedicht. Het is een gedicht met een verhaal. Ido Keekstra was een niet zo erg bekende dichter die maar een paar gedichten op zijn naam had staan in één niet zo goed verkopend bundeltje. Op 15 november 1965 schreef hij bovenstaand gedicht, en twaalf dagen later kwamen hij en zijn vrouw op zijn zesenvijftigste verjaardag om het leven in een auto-ongeluk.

Als je het gedicht leest, dan bekruipt je het gevoel dat hij op de een of andere manier zijn dood voelde aankomen en dat hij nog een soort van laatste getuigenis wilde afleggen. Denk niet aan mij, schrijft hij (of meer algemeen: denk niet aan je geliefde dode), maar denk aan die plaats waar het goed is voor mij (dat is de betekenis van het tweede couplet). Want ik, ach ik was maar een heel gewoon mens met problemen in het leven en problemen met de dood. En God sprak niet tegen mij – tenminste, ik kon God niet horen.

Dat zo iemand op de drempel van de dood nog kan spreken over de hemel, vind ik geweldig. Hierin klinkt de echo van Goede Vrijdag en Pasen. Zo dicht bij elkaar en toch mijlenver van elkaar verwijderd. Goede Vrijdag is het aardse leven. Goede Vrijdag is ons leven met al zijn goede en slechte momenten. En vooral: Goede Vrijdag is de onvermijdelijke dood aan het einde van ons leven.

En Pasen? Dat is het hemelse leven. Pasen is ons toekomstige leven met alleen maar mooie momenten. En vooral: Pasen is het onvermijdelijke begin van ons nieuwe leven. Dan laten we alles wat pijn doet en iedereen die ons pijn gedaan heeft achter ons en ontmoeten we God van aangezicht tot aangezicht.

Dat alles lees ik in dit gedicht van Ido Keekstra. En er valt nog veel meer in te lezen. Zo is er dat raadsel van het laatste woord. Dat woord is nooit opgeschreven. Sterker nog: er valt geen woord te bedenken dat op die plaats past en dat rijmt op onverzoend. Was Keekstra nog met dat woord aan het worstelen? Of wist hij een woord en wilde hij dat het een raadsel zou blijven? We weten het niet en kunnen het hem niet meer vragen. God heeft het eerste woord is de titel van een bekend gezang in het Liedboek voor de kerken (waarmee wordt bedoeld dat God alles geschapen heeft). Maar God heeft niet alleen het eerste woord, want het lied gaat verder met: God heeft het laatste woord, / Wat Hij van oudsher zeide, / wordt aan het eind der tijden / in heel zijn rijk gehoord. Misschien is dat wel het woord dat Keekstra bedoelde...

Erik Terwan.

Kerkdiensten

Bij de kerkdiensten in de Stille Week

Helaas hebben we in Vriescheloo niet zo veel kerkdiensten in de Stille Week (de week vóór Pasen). Helaas, want de Stille Week en Pasen vormen samen het hoogtepunt van het kerkelijke jaar. Uiteindelijk gaat het in ons geloof erom dat we leven in de hoop en de verwachting dat God ons voor het leven heeft geschapen en niet voor de dood. En daarom nemen de dood en de opstanding van Jezus Christus een voorname plaats in in ons geloof.

Tijdens de kerkdienst van Witte Donderdag (20 maart, 19.30 uur) vieren we het heilig Avondmaal. Dat doen we vaker, maar één keer per jaar doen we dat op dezelfde dag dat Jezus het Avondmaal met zijn leerlingen hield. Dat maakt het nóg specialer.

Op Goede Vrijdag (21 maart, 19.30 uur) heeft de kerkdienst altijd een sober en ingetogen karakter omdat we dan stilstaan bij het lijden en sterven van Jezus en de betekenis daarvan voor ons. We willen dan luisteren naar muziek (delen uit de Johannes-Passion van Bach), zingen en elkaar het verhaal van Goede Vrijdag vertellen.

Collecten

Op 16 maart wordt er gecollecteerd voor Kerk in Actie totaal.
Op 20 maart is de collecte voor de diaconie.
Op 21 maart wordt er gecollecteerd voor het restauratiefonds.
Op 23 maart is de collecte voor JOP.
Op 30 maart is de collecte voor de diaconie.
Op 6 april wordt er gecollecteerd voor het restauratiefonds.
Op 13 april wordt er gecollecteerd voor het missionair werk.

Pastoraat

De heer G. Jansen, 2de Loosterlaan 4, verblijft voor revalidatie in De Dilgt te Haren en het gaat goed.
Zijn broer S. Jansen is weer aan zijn hoofdhuid geopereerd en het ziet er goed uit.
Mevrouw A. Reit-Engelage, Esdoornweg 6, is weer thuis en het gaat met wat hulp redelijk met haar.
Met de heer H. Dekker, Dorpsstraat 66, gaat het naar omstandigheden goed.
Alle zieken en de ook de ouderen in de tehuizen sterkte gewenst.

Verhuizing

Mevrouw A. Jansen-Boerma, B.L. Tijdensweg 28, is verhuisd naar Berkenpad 5, 9697 RE Blijham.

Financiën

Collecten van 10 februari tot en met 2 maart.
Diaconie: € 43,80, JOP: € 42,75, zending: € 36,52, restauratiefonds: € 47,85 en kerk: € 244,73.

Bloemenfonds

De bloemen zijn deze afgelopen maand gegaan naar de jarige dames Rouppé-Van der Wal (78), Kempen-Spackman (80), Dekker-Visker (87) en Tammes-Buntje(77).
Ook waren er jarige heren die met een bloemetje verblijd zijn: de heren Jansen (84), De Boer (77), Kremer (80) en Kwak (77).
De dames Emmelkamp en Molleman kregen een bosje bloemen ter bemoediging.

De giften kwamen deze keer binnen via P.Z.: € 5,00 en € 5,00. Via de diaconie kwam er een gift van € 100,00 binnen. Ook was er een collecte bestemd voor het bloemenfonds: € 50,00.
Onze hartelijk dank aan alle gevers en geefsters.

Namens de bloemengroep,
Bregina Terwan.

Van de kerkenraad

Op 27 februari kwam de kerkenraad bijeen. Wij zijn erg blij dat er twee diakenen bij komen: Paula Zeiler en Janet Korte zijn hiervoor gevraagd en ze hebben toegezegd. Hetty Koetje zal nu als kerkrentmeester haar werk in de kerkenraad voortzetten. Op dit moment missen we nog één kerkrentmeester. Zoals het nu lijkt is de bevestiging op 13 april.
Er is gesproken over de reis die Nathalie Korteweg, samen met een aantal medestudenten van de pabo, gaat maken naar Malawi. Ze gaan daar de plaatselijke bevolking helpen, met name op de scholen. Wij zien dit als een mooi diaconaal project en zullen haar als gemeente ondersteunen. We zullen Nathalie vragen om ons op de hoogte te houden over de voortgang van het project door af en toe een stukje in Het Kerkvenster te schrijven.
Zoals u wellicht hebt gemerkt, is er in Het Trefpunt cv aangeschaft; mooi dat dit zo snel kon worden geregeld. Ook hangen er weer overgordijnen in Het Trefpunt.
We hebben een legaat ontvangen dat gebruikt mag worden voor onderhoud van het kerkgebouw en de begraafplaats. We zijn hier blij mee.
Er is al een aantal keren gevraagd om collectebonnen. Ze zijn in de maak. U hoort er binnenkort meer van.
De gemeenteavond is gepland op 3 april.
De kerkenraad komt weer bijeen op 19 maart.
Noteert u nog even de datum van de rommelmarkt: 24 mei!

Postzegels en ansichtkaarten

Postzegels en ansichtkaarten kunnen nog steeds bij de kerkenraad ingeleverd worden.

Vanuit de pastorie

Op een zondagmorgen werden we opgeschrikt door een telefoontje van onze schoondochter. Ellen vertelde dat hun jongste zoon Thijs in het ziekenhuis was opgenomen vanwege een koortsstuip. Nu komt dit bij kinderen wel vaker voor, maar de geroepen arts vond het beter dat Thijs naar het ziekenhuis ging omdat hij niet reageerde op de medicijnen.
Wat wonen we dan ver bij onze kinderen vandaan. Na enkele telefoontjes en wat kleding in een tas te hebben gekwakt, reden we naar Oss toe.
Ach, en wat was het ventje ziek; hij was echt helemaal van de wereld. Zijn lijfje zat nog helemaal onder de vlekjes van de waterpokken. Was dat de boosdoener? Gelukkig was er ’s nachts meteen uitgesloten dat Thijs een bacteriële hersenvliesontsteking had. Wat het wel was? Voor alle zekerheid moest Thijs aan het infuus met een antivirusmiddel.
Toen we het ventje eenmaal gezien hadden, was het voor mij al goed. Erik is de volgende dag na het bezoek aan Thijs en Ellen (die ook in het ziekenhuis was gebleven) weer naar huis gegaan. Ik ben gebleven. De ene oma bezocht moeder en kind in het ziekenhuis en oma Bregina bleef bij kleinzoon Rick om zoveel mogelijk de dagelijkse dingen te laten doorgaan.
Toen het gevaar eenmaal geweken was en duidelijk was dat Thijs een fikse oorontsteking had, werd de logeerpartij ook nog heel leuk. Nu maakte ik mee hoe het reilt en zeilt in het gezin van Sebastiaan en Ellen. Rick twee dagen naar de peuterspeelzaal brengen en halen. Koken, wassen, strijken, boodschappen doen, stofzuigen en dweilen - ik zat er weer helemaal in. O ja, zó gaat het in een jong gezin (en dan zijn er ook nog moeders die een paar dagen buitenshuis werken). Petje af hoor, het is een druk bestaan! ’s Avonds lag ik al op tijd op bed, want de wekker ging om half zeven. En ik ben ook nog zo’n oma die meespeelt en over de grond kruipt. Tja, en als je een ver-weg-opa en -oma bent, dan ben je ook echt een speel-opa en -oma. Het is helemaal leuk als je kleinzoon alleen maar door oma Vriescheloo aangekleed wil worden... Ook een teken dat, ondanks dat je ver bij je kleinkinderen vandaan woont, je wel degelijk een band met ze kunt opbouwen.
Komende week zijn we een weekje weg. We hebben een week met feestjes. Onze schoondochter Ellen viert dat ze 30 jaar wordt. De volgende dag wordt Thijs 1 jaar. Een paar dagen later viert mijn moeder haar 65ste verjaardag en op zondag wordt Thijs gedoopt. Hopelijk is Thijs dan weer net zo levendig en druk als anders, nu hij buisjes in z’n oren heeft gekregen. (Daar heeft het ziekenhuisverblijf wel toe bijgedragen, want dat ging razend snel.)
We gaan dus een gezellige week tegemoet: een week om dankbaar naar uit te zien. Het lijkt allemaal zo gewoon dat alles goed gaat in je leven en dat het vooral ánderen zijn die zorgen en verdriet kennen. In deze week zijn we in de rooms-katholieke kerk voor de doop van Thijs. Daar is het gebruikelijk om een kaarsje te branden. Wij zullen dat voor u doen, u die zorgen, moeite, pijn, angst, wanhoop en verdriet kennen. Een kaarsje, niet om Maria te eren, maar om u in het licht van God onze Vader te brengen opdat u troost en kracht mag krijgen om verder te gaan.

Lieve mensen, een liefdevolle en hartelijke groet, mede namens Erik,
Bregina Terwan.

Catechese

Bijbelkring

De eerstvolgende bijbelkring is op woensdag 26 maart. Het vervolg spreken we dán af. Om 9.30 uur staat de koffie klaar in de consistorie van Het Trefpunt; om 9.45 beginnen we echt. We gaan dan door tot 11.00 uur.

Jeugdcatechese en -club

Vrijdag 14 maart gaat niet door vanwege onze week vakantie. De eerstvolgende keer jeugdcatechese en -club zal dan zijn op vrijdag 28 maart om 19.00 uur in de consistorie, om 19.45 uur gevolgd door de jeugdclub in de kelder van Het Trefpunt. De keren daarna zijn: vrijdag 11 april en vrijdag 25 april (en niet 24 april, zoals ik vorige keer vermeldde).

Ingekomen

Uit het blad Christenen in Contact: Jeugdorganisatie één jaar; “JOP staat op de kaart”

Een jaar na de oprichting is de Jeugdorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland (JOP) niet meer weg te denken uit het kerkelijk jeugdwerk.
“Het is boven verwachting goed gegaan,” vertelt Van Wijnen in het februarinummer van Kerkinformatie, huisorgaan van de Protestantse Kerk in Nederland. “Er stond weliswaar eem ambitieus concept op papier, maar het moest nog wel landen bij de jongeren zelf in de gemeenten. We wilden een beweging van, door en voor jongeren worden, gericht op versterking van het plaatselijk jeugdwerk.” Die missie is geslaagd, constateert hij. “De naamsbekendheid is groot in de gemeenten, maar ook daarbuiten en in de media. JOP is een belangrijke speler op het jeugdwerkveld geworden.” JOP werd het afgelopen jaar onder jongeren meer bekend met goedbezochte landelijke manifestaties als Wake Up Call in Hoogeveen en X-Mas Proof in Leiden.
De komende tijd draait het volgens Van Wijnen om de vraag “Waar staan wij voor?” Bij JOP staat voorop dat geloven te maken heeft met God zelf, die onze werkelijkheid binnendringt. Dat openbaringselement, dat God in onze werkelijkheid van jongeren komt, is de kern geworden. Dus niet alleen “JOP gelooft in God, in jezelf, elkaar en de wereld”, maar meer nog: God met ons! Onze werkelijkheid is het beste te begrijpen als de werkelijkheid die we leren kennen door Jezus Christus.

Bijbel per Maand-club

Bijbel van Amsterdam tot voorbij Mumbai.
De Bijbel per Maand-club van het Nederlands Bijbelgenootschap bestaat 35 jaar. Ieder maand een klein bedrag en toch iets groots doen. Dat is het principe van de Bijbel per Maand-club, die in 1973 werd opgericht. In deze werkwijze ging Amerika ons voor en ook andere Bijbelgenootschappen namen het idee over.
De trouw van de leden is onvoorstelbaar groot. Aan het eind van het eerste jaar waren er 3.343 leden. Nu, na 35 jaar, zijn er nog steeds 523 leden van het eerste uur.
Het totale ledenaantal is momenteel ruim 29.000.
Als we alle inkomsten van de Bijbel per Maand-club sinds de oprichting (minus kosten) omrekenen, dan hebben wereldwijd ruim 9,1 miljoen mensen een bijbel ontvangen: als iedereen met zijn bijbel in handen één lange rij vormt, dan is die 4.550 kilometer lang: van Amsterdam tot voorbij Mumbai, India.
De werkelijke waarde van alle inspanningen om de Bijbel te vertalen en te verspreiden is niet in cijfers uit te drukken. Het bezit van een bijbel kan een radicale omkeer betekenen in iemands leven. De Bijbel per Maand-club biedt velen de mogelijkheid een eigen bijbel te hebben.

Hartelijk dank aan alle leden!

Ons levenskleed

God heeft het kleed van ieders leven
eens op het weefgetouw gezet,
waarna de Hemelse Ontwerper
nauwkeurig op de draden let.
Voor ieder is ’t motief weer anders,
verschillend ook de kleur en maat.
Zo weeft Hij in elk mensenleven
steeds liefdevol een nieuwe draad.

Soms denkt Gods kind: “Zijn dit nu blijken
van ’n Goddelijke scheppershand,
die knopen, die verwarde draden?”
Maar weet je, ’t is de onderkant.
’t Kan zijn, als wij vertwijfeld zeggen:
“Nu weet ik niet meer hoe het moet!”
dat God ’t geweven stuk bezichtigt
en glimlacht: “Ja, zo wordt het goed.”

En als het weefgetouw eens stilstaat,
de laatste draad is afgehecht,
en God dan het patroon zal tonen,
ik bid dat Hij dan tot ons zegt:
“Zie, dat is nu de goede zijde,
een schone overwinningskroon,
verworven dankzij de verdienste
van Christus, mijn geliefde Zoon.”

F. van der Schoot-van Dam.

Kinderhoekje

Hallo allemaal!

Het duurt nog maar even en het is alweer Pasen. Overal staan alweer paastakken in de woonkamers te pronken als teken van het nieuwe leven. Op de zondagsschool zijn we bezig met de verhalen van Nehemia, die een nieuw Jeruzalem voor ogen heeft en die stad ook wil gaan bouwen met behulp van heel veel mensen. Nehemia laat zien dat we niet zonder elkaar kunnen en elkaar nodig hebben om te bouwen aan de nieuwe stad, aan een nieuw leven.

Als zondagsschoolleiding zijn we altijd heel blij met ieder kind dat er is. We proberen er iedere week weer een klein feestje van te maken tijdens het uurtje zondagsschool met natuurlijk het geloof als invalshoek. Voor de zondagsschool gebruiken we het boek Kind op Zondag met de daarbij behorende projecten met Pasen en Kerst. Dit is een heel duur boek, dat bekostigd wordt door de opbrengsten van de bijdragen van de kinderen, het geld wat beschikbaar wordt gesteld door de kerkenraad en door de opbrengsten van de speciale jeugdcollectes. Om het “feestje” iedere week een “feestje” te laten zijn zouden we uw hulp natuurlijk goed kunnen gebruiken. Dit kan natuurlijk in de vorm van geld, maar dat hoeft niet altijd. We kunnen altijd uw hulp gebruiken door bijvoorbeeld het zelf geven van zondagsschool of door te helpen met de projecten!
Mogen we op uw hulp rekenen?

Groetjes,

De zondagsschoolleiding:

Hetty, Miriam, Gé, Janet en Anneke.