Psalm 137

¹ Aan de rivieren van Babel,
daar zaten wij treurend
en dachten aan Sion.
² In de wilgen op de oever
hingen wij onze lieren.

³ Daar durfden onze bewakers
te vragen om een lied,
daar vroegen onze beulen:
‘Zing voor ons
een vrolijk lied uit Sion.’
⁴ Hoe kunnen wij zingen
een lied van de heer
op vreemde grond?

⁵ Als ik jou vergeet, Jeruzalem,
laat dan mijn hand de snaren vergeten.
⁶ Laat mijn tong aan mijn gehemelte kleven
als ik niet meer denk aan jou,
als ik Jeruzalem niet stel
boven alles wat mij verheugt.

⁷ Gedenk, heer
de dag van Jeruzalems val,
toen het volk van Edom zei:
‘Neer met die stad, neer,
maak haar met de grond gelijk.’

⁸ Babel, weldra word je verwoest.
Gelukkig hij die wraak zal nemen
en jou doet wat jij ons hebt gedaan.
⁹ Gelukkig hij die jouw kinderen grijpt
en op de rotsen verplettert.

Overdenking

Kort geleden las ik in een boek van Maarten ’t Hart (De bril van God): “Ach ja, die psalmen […]. Boosaardige, twist en tweedracht propagerende dichtstukken in het hart van een duister gruwelijk boek.” Dit schreef hij aan het slot van een artikel waarin hij beweert dat er in de psalmen haat en wraakzucht gepredikt wordt.

Op het eerste gezicht is dat natuurlijk juist. Begin het boek Psalmen maar eens te lezen bij Psalm 1 en ga dan verder: het bloed spat van de bladzijden. Het lijkt wel of de schrijvers mensen indelen in maar twee categorieën: rechtvaardigen en goddelozen. Over de eersten niets dan goeds, de laatsten zijn verdorven mensen, die in het eeuwigbrandend vuur geworpen dienen te worden. Een van de meest verschrikkelijke beelden staat aan het eind van Psalm 137: “Gelukkig hij die jouw (Babels) kinderen grijpt en op de rotsen verplettert.” Veel mensen weten niet goed wat ze met dit soort teksten aan moeten.

Maar laten we eens wat nauwkeuriger naar deze psalm kijken. Vanaf 597 voor Christus worden grote groepen Joden door de Babyloniërs van huis en haard verdreven en weggevoerd (gedeporteerd) naar Babel. Dit doet denken aan de zuiveringen van Stalin, die miljoenen mensen naar Siberië deporteerde, of aan het lot van de joden en de zigeuners tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zo’n deportatie is verschrikkelijk. En dacht die ’t Hart werkelijk dat deze Joden dan over hun vervolgers zouden zeggen: “Foei! Het is niet zo heel erg netjes wat die Babyloniërs ons hebben aangedaan.”?

Natuurlijk niet. Wat het eerste in die mensen opkomt zijn allerlei gevoelens. Gevoelens van verdriet, van wanhoop, van verlies, van terugverlangen (vers 1 tot en met vers 7). Maar ook een gevoel van wraak jegens de mensen die hen dat hebben aangedaan. En dat gevoel spreekt de dichter van deze psalm uit: “Gelukkig hij die jouw kinderen grijpt en op de rotsen verplettert.” Ik kan het me zeer goed voorstellen.

Dat Jezus vervolgens leert dat je geen kinderen mag grijpen om op de rotsen te verpletteren, is een ander verhaal. Letterlijk zei Hij: “Heb je vijanden lief en bid voor wie jullie vervolgen, alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van je Vader in de hemel.” Ná je gevoel moet ook je verstand spreken. Want het liefhebben van vijanden is niet zozeer iets van je gevoel, als wel van je verstand. Het is een daad, een actie, die soms (of meestal) lijnrecht tegen je gevoel ingaat. Maar voordat je dat kunt doen moet eerst je gevoel een plaats krijgen, bijvoorbeeld door dat gevoel uit te spreken of op te schrijven.

En dát is precies wat de psalmen zijn: opgeschreven gevoelens van mensen. Niet God heeft de psalmen geschreven, niet God roept op tot wraak, maar het zijn uitingen van mensen die proberen hun gevoel een plaatsje te geven. En als je de psalmen zó leest, dan kom je te weten dat je niet alleen bent in al die gevoelens die je soms hebt. Dan leer je ook dat God aan je zijde staat.

Erik Terwan.

Kerkdiensten

Collecten in de diensten

Op 17 september is de extra collecte voor de eigen diaconie, op 24 september voor het orgelfonds en op 1 oktober voor het restauratiefonds.

Op 8 oktober is er een extra collecte voor Kerkinactie/werelddiaconaat.
In het leven van Jezus waren barmhartigheid en gerechtigheid kernbegrippen. Zijn manier van omgaan met God en mensen is onze inspiratie om armoede en onderdrukking te bestrijden en te werken aan een rechtvaardige wereld met gelijke kansen voor iedereen. Dat is de opdracht voor het werelddiaconale werk van onze kerken. Dit werk wordt uitgevoerd door kerken en partnerorganisaties in de landen zelf. Zij kennen de situatie ter plaatse het beste en weten hoe gewerkt kan worden aan verandering. Deze collecte laat merken dat zij er niet alleen voor staan! De opbrengst telt mee voor het diaconaal aandeel buitenland.

Op 15 oktober wordt er gecollecteerd voor het eigen jeugd- en jongerenwerk.

Pastoraal

In het ziekenhuis te Winschoten ligt momenteel de heer H. Rouppé, Meidoornweg 1/C; hij werd in Groningen aan zijn hart geopereerd, maar kreeg thuis een longontsteking; gelukkig gaat het weer de goede kant op.
Willeke Bergman-Rouppé, Industrieweg 36 verblijft in het ziekenhuis omdat zij binnenkort twee baby’s krijgt; we hopen dat alles goed gaat.
Ook Gé Mulder-Baas kreeg in Groningen drie omleidingen; het gaat goed met haar, maar moet nog wel aansterken.
Weer thuis uit het ziekenhuis de heer F. Kranenborg, 2e Loosterlaan 5; ook hij moet nog wel weer aansterken.

Geboorte

Een liefde voor het leven is aan ons gegeven.

Mart is geboren om 02.59 uur,
weegt 3900 gram en is 52 cm groot.

Erik en Mariska Rouppé,
Industrieweg 15, 9699 SK Vriescheloo, telefoon: (0597) 54 21 46.

In memoriam (1)

Op 25 juli overleed op 98-jarige leeftijd Johanna Wilts-Rijks, sinds 21 november 1979 weduwe van Hendrik Wilts. Zij werd geboren op 29 november 1907 in Alteveer. Na de lagere school werkte ze eerst thuis in de huishouding en in het veen; later werkte ze in Groningen bij een dominee. Ze trouwde met Hendrik en ze gingen wonen in Holte. Ze kregen een dochter en drie zonen. In 1956 kwamen ze in Vriescheloo op de boerderij. In 1979 overleed Hendrik op zijn land. Naar lichaam en geest werd ze ouder, en drie jaar geleden verhuisde ze naar verzorgingshuis Maarheerd in Stadskanaal, waar ze overleed.
Ze was een harde werkster en ze zocht altijd het contact met andere mensen. Veel mensen uit Vriescheloo zullen haar zeker nog kennen. Ze was ook een gelovige vrouw en erg betrokken bij de kerk. Tijdens de kerkdienst voorafgaande aan haar begrafenis stonden we stil bij Psalm 84: “Gelukkig wie bij u hun toevlucht zoeken, met in hun hart de wegen naar u.” Johanna Wilts-Rijks leefde in dat geluk en stierf in de verwachting dat de dood niet het laatste woord heeft, maar een nieuw begin is.

In memoriam (2)

Op 14 augustus overleed op 64-jarige leeftijd Ludy Hildebrand-de Boer, sinds 7 oktober 2005 weduwe van Hans Hildebrand. Ludy werd op 19 april 1942 in Utrecht geboren uit Groningse ouders. Ze ging naar de lagere school, de mulo en volgde een opleiding in het diaconessenhuis in Utrecht, waarna ze ging werken in een kinderhuis. In 1965 trouwden ze en ze kregen een dochter en een zoon. Ze openden een bakkerswinkel, maar dat ging niet goed. Ludy moest nog vele jaren met moeite de touwtjes aan elkaar knopen. Ze verdiende bij door het kopen en verkopen van allerlei spullen op rommelmarkten. Hans en Ludy begonnen met professioneel poppenspelen, waarbij Ludy de poppen en de verhalen maakte. Aan het begin van de jaren negentig kwamen ze naar Vriescheloo en burgerden in in het dorp. Toen Hans vorig jaar overleed, spreidde ze een grote veerkracht tentoon, maar toen werd ze zelf ziek. Na een ziekbed van enkele weken overleed ze.
Tijdens de kerkdienst stonden we stil bij de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Je naaste is ook degene die op je weg komt. Ook Ludy heeft in haar leven veel mensen geholpen. Zo krijg je volgens Jezus deel aan het eeuwige leven.

In memoriam (3)

Op 18 augustus overleed op 81-jarige leeftijd Piet van der Molen, innig geliefde man van Martje van der Molen-Hoiting en lieve vader en opa van Els en Henk, Marije en Lisa.
Berkenpad 5, 9697 RE Blijham.
De crematieplechtigheid heeft in besloten kring plaatsgevonden.
Deze bescheiden, vriendelijke man was jarenlang postbode in Vriescheloo en omstreken. Hij stond ook toen al, vooral bij de ouderen, bekend als een zeer behulpzame man, die hielp bij het invullen van formulieren, postzegels voor hen meenam, enzovoorts.
Na zijn pensionering bleef hij actief voor het dorp; wekelijks bezocht hij de ouderen in De Bolderbörg en De Blanckenbörg en de overige middagen de ouderen in het dorp zelf.
Hij maakte mooie foto’s en schreef mooie gedichten (zie elders in het blad), en hij werkte mee aan het jubileumboek van zowel de christelijke als de openbare basisschool.
Toen zijn gezondheid te wensen overliet, vertrok hij met pijn in het hart naar een aanleunwoning van De Blanckenbörg.
Hij zei meerdere keren tegen mij dat hij de mooiste tijd van zijn leven in Vriescheloo had gehad.
Ook Vriescheloo zal deze vriendelijke, meelevende man missen; zijn vrouw kinderen en kleinkinderen wensen wij sterkte met het verlies van man, vader en opa.

In memoriam (4)

Op 29 augustus overleed op 94-jarige leeftijd Elzo Derk Hidding, sinds 29 februari 1992 weduwnaar van Marta Pater. Geboren en getogen en bijna altijd gewoond hebbende in zijn huis aan de Industrieweg 3 (vroeger Grintweg). Hier ging hij naar school (D’ Olle Witte Schoule) en hier ging hij op 14-jarige leeftijd werken bij de boer (het langst, en met veel plezier bij Prins). Later werkte hij bij de Heidemij en het waterschap. In 1939 trouwde hij met Marta Pater en werd even later bij de mobilisatie opgeroepen als hospik. Ze kregen vier jongens. Elze werkte veel, ook in zijn eigen tuin. Later gingen ze veel toeren op hun brommertjes en maakten ze verre busreizen. Toen Marta erg vergeetachtig werd verhuisde ze naar het Professor Tuntlerhuis in Ter Apel. Elze bezocht haar vaak tot aan haar dood. Daarna ging hij klokken verzamelen. Hij had er ten slotte meer dan tachtig. Die kon hij helaas niet allemaal meenemen naar De Blanckenbörg. Een paar weken geleden werd hij opgenomen in het ziekenhuis, maar toen hij thuiskwam was de rek eruit. Maar hij zei: “Ik heb een mooi leven gehad en iedere avond dank ik God daarvoor.”
Tijdens de kerkdienst stonden we stil bij twee bijbelteksten. Elze Hidding kende de vrede van God (Filippenzen 4:4-9) en de woorden van Jezus: “Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.”

In memoriam (5)

Op 2 september overleed op 85-jarige leeftijd Esdert Glazenburg, innig geliefde man van Aaltje Glazenburg-Bergman.
Dorpsstraat 21, 9699 PA Vriescheloo.
Op 2 juli 1947 trouwde hij met Aaltje Bergman en zij kregen drie zoons en een dochter. Jarenlang woonden zij op de boerderij, Dorpsstraat 18. Toen zijn zoon op de boerderij kwam, verhuisden hij en zijn vrouw naar de overkant, Dorpsstraat 21. Zo kon hij ook nog een beetje meehelpen op de boerderij.
Na een periode van afnemende gezondheid, werd hij opgenomen in ’t Blauwbörgje te Groningen, waar hij op 2 september overleed.
Op 7 september werd er in Het Trefpunt afscheid van hem genomen, waarna aansluitende de begrafenis plaatsvond op de begraafplaats van Vriescheloo.
Zijn vrouw, kinderen, klein- en achterkleinkinderen wensen wij veel sterkte met het verlies van man, vader, opa en overopa.

Bedankje

Hierbij wil ik u hartelijk bedanken voor de vele kaartjes, bloemen, bezoekjes, enzovoorts, die ik heb ontvangen tijdens mijn verblijf in het GGz te Winschoten. Het heeft mij veel steun gegeven.

Financiën

Collecten van 2 juli tot en met 3 september 2006.
Kerk: € 459,63, restauratiefonds: € 106,72, zending: € 38,55, diaconie: € 165,73, jeugd- en jongerenwerk:€ 104,96.
Vrijwillige bijdragen via J.M.-D.: € 50,00 en € 100,00. Hartelijk bedankt!

Bloemenfonds

Ook in de vakantieperiode mocht onze gemeente mensen verblijden en bemoedigen met bloemen.
Ludy Hildebrand kreeg bloemen ter bemoediging. De heer E. Hidding kreeg tweemaal bloemen: voor zijn vierennegentigste verjaardag en omdat hij uit het ziekenhuis kwam. Beiden zijn ons ontvallen (zie elders in dit Kerkvenster).
Voor hun verjaardag gingen er bloemen naar de dames T. Bakker-Smid (86), G. Swarts-de Groot (85), T. Egges-Dekker (82), A. Glazenburg-Bergman (82), H. Remkes (78), A. Panneman-Smit (81), E. Letema-Huls (89) en A. Korte-Mulder (75), en de heren B. Bultena (75), G. Jansen (86), R. Hofsteenge (93), M. IJzer (84) en H. Brouwer (87).
Bloemen ter bemoediging gingen naar mevrouw Z. Emmelkamp, die zes weken rustig aan moest doen vanwege een scheurtje in haar bekken.
Mevrouw G. Mulder kreeg bloemen bij thuiskomst na een zware hartoperatie.
Het echtpaar Jansen-Boerma kreeg bloemen met onze hartelijke felicitaties voor hun 55-jarig huwelijk.

Het bloemenfonds mocht ook giften ontvangen. Via P.Z.: € 7,00, € 10,00 (tweemaal), en € 50,00, via B.T.: € 5,00, via J.K.: € 10,00 en via G.S.: € 10,00.
Wij danken u hartelijk voor uw gift!

Namens de bloemengroep,
Bregina Terwan.

Vanuit de pastorie

Deze keer een zeer kort stukje, want Het Kerkvenster wordt al aardig vol. Eén leuk bericht: wij worden weer oma en opa! Rick krijgt een broertje of een zusje. Ik (Erik) hoop op het laatste, want er zijn al genoeg mannen in ons gezin. Maar ja, ze zeggen ook: “Als het maar gezond is”… En dat is inderdaad belangrijker. We zijn er in ieder geval erg blij mee. Vol verwachting klopt ons hart…

Met hartelijke groet,
Bregina en Erik Terwan.

Kerkkoor

De leden van het kerkkoor zijn op 5 september even bij elkaar geweest om een aantal zaken te bespreken. De gezellige avond is in verband met het overlijden van Ludy Hildebrand, waar we ook even bij stil hebben gestaan, uitgesteld.
Onze dirigente is aan haar heup geopereerd en het gaat heel goed met haar; het is de bedoeling om op 12 september weer onder haar leiding met de repetities te beginnen.

Voor wie de klok luidt

Geschreven door Piet van der Molen

De bronzen klok - in de kerktoren
Laat ieder uur - de tijd weer horen
Maar... zondags roept die bronzen stem
Kom naar hier! En - bid tot Hem.

Kom naar hier! En - bid tot Hem
Roept twee uur voor de preek - die stem
Die bronzen stem - uit de kerktoren
Die ver in d’ omtrek - is te horen.

De bronzen klok - in de kerktoren
Laat ook bij rouw - z’n stem steeds horen
Hij begeleidt - de doden naar hun graf
En de nabestaanden - weer van ’t kerkhof af.

Dan is ’t weer stil - rondom de toren
De klok laat alleen - de tijd weer horen
Maar... zondags roept die bronzen stem
Kom naar hier! En - bid tot Hem

Zo gaat het steeds door - iedere week
Roept de stem uit de toren - ons op... voor de preek
We vragen dan samen - in ons gezang
Dat Hij ons blijft leiden - ons leven lang!

Ingekomen

Leven na het verlies

Ontmoetingsdag voor mannen en vrouwen (van circa 50 tot 75 jaar) die hun partner verloren door overlijden uit Fryslân, Groningen en Drenthe op zaterdag 21 oktober 2006 in kerkgebouw De Arke, Flevo 161 te Drachten van 10.00 tot 16.00 uur.
Bijdrage in de kosten: € 13,00 inclusief lunch, koffie en thee.
Opgave tot en met 7 oktober 2006 bij: Coby Petersen, Flevo 6, 9204 JN, Drachten, telefoon: (0512) 52 08 47

Bijbel10daagse 2006

Na het succes van vorig jaar hebben het Nederlands Bijbelgenootschap en de Katholieke Bijbelstichting besloten ook dit jaar weer een Bijbel10daagse te houden.
Als thema is gekozen: Feesten in de Bijbel.
Van 27 oktober tot en met 6 november zullen er tal van activiteiten plaatsvinden met als doel de Bijbel onder de aandacht te brengen en te houden.
Tijdens de Bijbel10daagse wordt in veel kerken de Nationale Bijbelzondag gevierd. Speciale aandacht wordt gegeven aan de Bijbel en het bijbelwerk.

Kinderhoekje

Hallo jongens en meisjes,

Op 16 juli hebben wij in de gezinsdienst afscheid genomen van Anne-Sophie Mulder en Wilma Venema, die van de basisschool naar een vervolgschool gaan.
Op 1 september heeft een gedeelte van de zondagsschoolkinderen een lied gezongen in de trouwdienst van zondagsschoolleidster Anneke Reit en Ronald Koskamp.
Op 10 september, de startzondag van het gemeentewerk, is de zondagsschool weer begonnen.
We hopen dat jullie weer allemaal komen en vriendjes of vriendinnetjes meenemen.

Hier volgt nog een leuk gedichtje, dat een Surinaams meisje schreef: De kleurling

Als ik in de zon, lig ben ik zwart.
Als ik kwaad ben, ben ik zwart.
Als ik ziek ben, ben ik zwart.
Als ik het koud heb, ben ik zwart
Als ik het warm heb, ben ik zwart.
Als ik dood ben, ben ik zwart.

Als jij in de zon ligt, word je bruin.
Als jij kwaad bent, word je paars.
Als jij ziek bent, word je geel.
Als jij het koud hebt, word je blauw.
Als jij het warm hebt, word je rood.
Als je dood bent, ben je wit.

en dan noemen ze mij een kleurling.