Twijfel

Houd mij vast met beide handen,
Heer, want één is niet genoeg.
Zie de twijfel in mij branden
hoorde U wat ik U vroeg?
Heeft U ogen, heeft U oren,
of bent U door ons bedacht?
Is Uw Zoon voor ons geboren,
of heeft angst Hem voortgebracht?

Van links en rechts, uit zuid en noord,
tracht men mijn geloof te doven.
Neen, zegt men, ik moet Uw woord
niet zo letterlijk geloven.
En als er dan een God bestaat,
hoeft Hij die toch niet te zijn.
En zo wordt het zaad gezaaid
en die twijfel doet zo'n pijn.

Twijfels, vragen, nog meer vragen,
die ik alle tot U zend.
Want ik kan het niet verdragen,
te denken, dat U er niet bent.
Bron van Liefde en van Leven,
komt toch bij me in de nacht.
Het geloof moet U me geven,
ik red het niet in eigen kracht.

Aan het einde van mijn krachten,
heb ik U gevonden Heer.
U stond stil op mij te wachten,
in Uw Woord vond ik U weer.
Bijna tastbaar bent U even,
ik voel Uw Liefde, ik zie Uw Licht.
Dank U, dat U dit wilt geven,
dat U dit in mij verricht.

Heer u helpt mij te geloven,
’t heilig vuur, dat in mij brandt.
U zegt, niemand kan je roven,
je bent veilig in Mijn hand.

Fenneke Groenbroek.

Meditatie

Marcus 9:14-29: Ik geloof, Here! Kom mijn twijfel te hulp!

Terwijl de schriftgeleerden en de discipelen aan het redetwisten zijn, komt Jezus bij hen en vraagt wat er aan de hand is.
De vader van een zieke jongen zegt, dat hij de discipelen heeft gevraagd zijn zoon te genezen, maar dat zij het niet gekund hebben. Wanneer de jongen bij Jezus wordt gebracht krijgt hij weer een aanval en zegt de vader tegen Jezus: ‘Als Gij iets kunt, help ons dan.’ Jezus antwoordt: ‘Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft.’ Dan kan de vader zeggen: ‘Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp!’ De jongen wordt daarna door Jezus genezen.
Van de leerlingen van Jezus zou je toch verwachten dat hun geloof zo groot is dat ook zij de zieke jongen kunnen genezen, maar het blijkt dus niet zo te zijn.
De leerlingen zijn, evenals wij, maar gewone mensen, terwijl zij toch dagelijks met Hem omgaan, is hun geloof niet zo groot dat zij de jongen kunnen helpen.
Geloof en ongeloof liggen vaak dichtbij elkaar.
Andere mensen kun je aan het twijfelen brengen over het bestaan van God, maar zelf vergeten we ook dikwijls aan ons geloof te werken, omdat we het te druk hebben met andere dingen.
De dichteres van het mooie gedicht Twijfel zit ook vol vragen over haar geloof. Maar zij weet waar ze hulp kan vinden en evenals de vader van de zieke jongen, komt ook zij uiteindelijk bij Hem terecht.
Haar vraag om haar met beide handen vast te houden, is zeer belangrijk voor haar en ook voor ons, want wanneer Hij ons met beide handen vasthoudt kunnen wij geen kant meer op en moeten wij ons wel aan Hem overgeven.
Juist aan het einde van haar krachten ziet zij haar Heer stil op haar staan wachten en dan kan zij zeggen: ‘Heer u helpt mij te geloven, ’t heilig vuur, dat in mij brandt. U zegt, niemand kan je roven, je bent veilig in Mijn hand.’
Wat een vertrouwen spreekt er uit de laatste regels van dit gedicht; hiermee kunnen ook wij ons voordeel doen.
Er zijn dagen dat je geloof zo groot is dat je de hele wereld wel aan kunt, maar komen er moeilijkheden, dan is er ook weer de twijfel.
Bij de vader van de zieke jongen zien we dat juist in de moeilijke momenten van zijn leven Jezus er is en ook de dichteres ziet aan het einde van van haar krachten dat de Heer op haar staat te wachten.
Jezus staat ook op ons te wachten, tot wij zeggen: ‘Heer, ik geloof kom mijn ongeloof te hulp!’
Juist als wij zwak zijn is Hij er, wij mogen op Hem vertrouwen en laten leiden.
Wat een vreugde te kunnen zeggen: ‘Heer u helpt mij te geloven, ’t heilig vuur, dat in mij brandt. U zegt, niemand kan je roven, je bent veilig in Mijn hand.’
Jezus krijgt de eer, die Hem toekomt, want wat wij niet kunnen, kan Hij. Vraag maar gerust of Hij je wil vasthouden met beide handen, dan zullen je ervaren dat geloven niet moeilijk is, maar wel het belangrijkste in ons leven is!
Wat een rustgevende gedachte, dat Hij op ons staat te wachten om ons te helpen en dat wij op Hem kunnen vertrouwen, ook in de moeilijkste momenten in ons leven. Namens de kerkenraad,
J. Mulder-Dijkhoff.

Kerkdiensten

26 september	10.00 uur	Mevrouw F. Groenbroek-de Boer	Veelerveen
3 oktober	10.00 uur	De heer H.J. Dijkstra	Gasselternijveenschemond
10 oktober	10.00 uur	De heer W.Th. van der Wal	Winschoten
17 oktober	10.00 uur	Mevrouw F. Groenbroek-de Boer	Veelerveen
24 oktober	10.00 uur	Mevrouw F. Steenhuis-van Duinen	Muntendam

Terugblik op de gezinsdienst

Op 29 augustus begon de zondagsschool weer; in een gezinsdienst werd afscheid genomen van Erin, Herman en Sjoerd.
Het was een mooie dienst; Hetty Korteweg las een mooi verhaal voor, Annelies nam afscheid van de drie jongelui met een mooi woord en overhandigde hen een boekwerk.
De samenzang werd voortreffelijk begeleid door Lars Korteweg (bugel) en Jan Eefting (orgel). Kortom, een mooie dienst.

Bij de kerkdiensten

Op 26 september zal in de eredienst de heer E. Terwan en zijn gezin als voorgangersgezin worden verwelkomd.
De zanggroep Joy onder leiding van Etty de Boer, de zang- en muziekgroep Blijde Klanken onder leiding van Ria Hummelman, het kerkkoor onder leiding van Bé Mulder, de kinderen van de zondagsschool en enkele gemeenteleden zullen medewerking verlenen.
Na afloop is er koffie met koek, frisdrinken en daarna nog soep met broodjes. We hopen er een mooie dienst van te maken.

Collecten in de diensten

Op 26 september is de collecte voor onze eigen kerk.
Op 3 en 17 oktober is de extra collecte voor het restauratiefonds.
Op 10 oktober is de extra collecte voor het werelddiaconaat.In het leven van Jezus waren barmhartigheid en gerechtigheid kernbegrippen. Zijn omgaan met God en de mensen is onze inspiratie om armoede en onderdrukking te bestrijden, te werken aan een rechtvaardige wereld met gelijke kansen voor iedereen. Dat is de opdracht voor het werelddiaconale werk van onze kerken.
Van Kerkinactie (www.kerkinactie.nl):
Alle gemeenteleden ontvangen per post een brief en een acceptgirokaart om een gift over te maken. Wij hopen dat u deze actie van harte zult ondersteunen en dat wij kunnen rekenen op een bijdrage voor dit belangrijke werk van de kerken wereldwijd.
Als u liever geen acceptgirokaart thuis ontvangt, maar bijvoorbeeld uw bijdrage via de collece in de kerk wilt geven, dan kunt u dit kenbaar maken. Wij geven dit door aan Kerkinactie, zij zorgen ervoor dat u de brief en de acceptgirokaart niet ontvangt.
Wilt u daarvoor contact opnemen met Jan Eefting, Dorpsstraat 137, telefoon: (0597) 54 18 83. Hartelijk dank voor uw medewerking.

Pastoraat

Ronald van Strien, Wedderweg 55, heeft weer een ingrijpende operatie ondergaan; het gaat redelijk met hem.
Mevrouw J. Brakke-Katuin is opgenomen in verzorgingshuis Meander, Kaap de Goede Hoop 1, Kamer 122, afdeling De Mente, Boven Westerdiep 86, 9641 LK Veendam.
Mevrouw A. Koerts-Pater, Dorpsstraat 102, is verhuisd naar De Blanckenbörg te Blijham.
Alle zieken, thuis of in het ziekenhuis en ook de ouderen in de tehuizen, sterkte gewenst.

Huwelijk

Op 4 september was het echtpaar Zuur-Frey, Industrieweg 36/A, 40 jaar getrouwd. Van harte gefeliciteerd! Namens de kerkenraad,
J. Mulder-Dijkhoff.

Financiën

Collecten van 22 augustus tot en met 12 september 2004.
Kerk: € 231,10, zending: € 45,10, restauratiefonds: € 54,07, werelddiaconaat: € 36,55, jeugd- en jongerenwerk: € 48,45.
Via de bank werd een grote gift overgemaakt en ook kleine giften kwamen via bank en giro binnen. Onze hartelijke dank hiervoor!

Bloemenfonds

Een bloemengroet, vanwege hun verjaardag, werd gebracht naar de dames A. Panneman-Smit (79), E. Letema-Huls (87), G. Buirs-Halm (83), J. Krabben-Knijp (78), en de heren H. Brouwer (85) en G. Schipper (53).
Ook gingen er bloemen naar de dames F. Spa, Andrea Rijks, Anna Korte en naar Ronald van Strien.
Ontvangen giften via A.K.: € 5,00 en € 10,00, via J.M.-D.: € 5,00 en 2 keer € 10,00. Hartelijk dank hiervoor!

A. Korte-Mulder.

Bijdragen leden

De vrijwillige bijdragen komen geleidelijk aan binnen.
Het is in onze gemeente gebruikelijk dat de leden een bijdrage geven naar draagkracht, maar wel is het noodzakelijk dat alle leden een bijdrage overmaken.
Want zonder uw steun kunnen wij geen zelfstandige gemeente blijven en nu er weer een voorganger in onze gemeente werkzaam is, willen wij toch graag dat u ons ook financieel steunt om aan onze verplichtingen te kunnen voldoen.
De meesten van u maken hun bijdrage geregeld over, maar een enkeling doet dit helaas niet.
Willen zij die nog geen bijdrage overmaakten dit alsnog doen.

Postabonnees Het Kerkvenster

Ook de meeste postabonnees hebben reeds een bijdrage overgemaakt. Zij dit nog niet deden verzoeken wij dit zo spoedig mogelijk te doen. Mocht u Het Kerkvenster niet meer willen ontvangen, neem dan even kontakt op met mevrouw H.G. Remkes, Industrieweg 36/B, 9699 SL Vriescheloo, telefoon: (0597) 54 18 60.

Vanuit de pastorie

U hebt het misschien al gemerkt: de pastorie is weer bewoond. Sinds half augustus zijn wij – Erik, Bregina en Tim Terwan – er komen wonen. Wie zijn wij? Laten we onszelf eerst even aan u voorstellen.

Erik: Ik ben in 1961 in Rotterdam geboren, op de leeftijd van anderhalf jaar verhuisd naar Hellevoetsluis en daarna op negenjarige leeftijd naar Woerden. Daar ontmoette ik Bregina – die later mijn vrouw zou worden – in de vierde klas van de lagere school (voor jongere lezers: groep zes van de basisschool). Ik ging naar de havo en een blauwe maandag naar de hts. Daarna ging ik werken in de ICT (voor oudere lezers: de automatisering) en trouwde ik in 1982 met Bregina. We kregen twee kinderen, Sebastiaan (1985) en Tim (1987).

De ICT en ik waren in het begin goede vrienden, maar later verwaterde de vriendschap nogal, zodat ik ging uitzien naar een andere manier om in ons levensonderhoud te voorzien. Het werd een roeping: ik ging theologie studeren om daarna predikant te kunnen worden. In 1996 ben ik begonnen aan een voorbereidend jaar met Latijn, Grieks en nog een paar vakken om mijn havo-diploma wat op te vijzelen. In 1997 begon het echte werk. En sinds die tijd heb ik heel wat bloed, zweet en tranen (nou ja, eigenlijk niet echt bloed) geplengd op het offeraltaar van de theologiestudie. Het einde komt nu een beetje in zicht, maar het is waar wat ze zeggen: de laatste loodjes wegen het zwaarst.

In april van dit jaar stuurde ik een sollicitatiebrief naar Vriescheloo. Na aankomst werd deze brief opgevreten door een hond (wáár gebeurd; ik schrijf kennelijk erg lekkere sollicitatiebrieven), maar de hond in kwestie had geen zin in mijn telefoonnummer, waardoor men mij kon bellen om een nieuwe brief. Deze heb ik toen maar per e-mail opgestuurd (honden lusten geen e-mails). Tot onze grote vreugde werd ik in Vriescheloo aangenomen en ben ik op 1 september met mijn werk als voorganger begonnen.

Sebastiaan is in Holland achtergebleven: hij werkt in Woerden en is in juni het huis uitgegaan toen hij samen met zijn vriendin in Bodegraven een huis kon krijgen. Tim is wel met ons meegekomen naar Vriescheloo.

Bregina: Ik ben al 22 jaar getrouwd met Erik en fulltime huisvrouw en moeder. Voor we naar Vriescheloo kwamen wist ik niet wat het inhield om uit je woonplaats weg te gaan. Ik ben geboren en getogen in Woerden. Dáár wonen onze ouders, familieleden en vrienden. Dáár ging ik naar school en trouwde met Erik. Dáár werden Sebastiaan en Tim geboren. Dáár hielp ik op school, deed vrijwilligerswerk en maakte tijd voor mijn hobby’s (onder andere: koken, lezen, zwemmen en tuinieren). Dáár ging ik met vreugde naar de kerk en deed actief mee aan het samen zijn van gemeente, van kerk (kringen, meertalig avondgebed, kerkvrienden (verstandelijk gehandicapten die met ons meegingen naar de kerk), kindernevendienst). Dáár was ruim veertig jaar mijn leven.

En nu hier in Vriescheloo, waar alles zo heel anders is. Ondanks mijn stralende lach, mijn praatjes met verschillenden van u, het meezingen bij Joy, vind ik het soms best moeilijk, omdat ik me af en toe ontworteld voel. Ik hoor niet meer dáár, maar ook nog niet hier. Toch zie ik ons wonen hier en deel uitmaken van de gemeente met spannende vreugde tegemoet.

Een mooier welkom had u ons niet kunnen geven op 11 juli en ik zie vooruit naar de dienst van zondag 26 september, waarin we officieel (nogmaals) welkom worden geheten.

Tim: (“Wil jij een stukje voor de kerkbode schrijven?” “Nou… nee.” “Vind je het dan goed dat ik een stukje schrijf?” “Ja hoor.” Zo kreeg ik dus carte blanche om over Tim te schrijven. Maar ik zal het netjes houden.) Tim heeft dit jaar het vmbo-t afgerond. Dit kwam met de verhuizing goed uit, omdat hij toch naar een andere school zou moeten gaan. Maar hij was niet overdreven blij met het feit dat we naar Vriescheloo zouden verhuizen. Al zijn vrienden heeft hij in Woerden moeten achterlaten. Hij is dus al twee keer een weekendje naar Woerden terug geweest. Inmiddels is hij begonnen aan een ICT-opleiding op het Noorderpoortcollege in Winschoten. (Erik: “Nou ja, jongen, je kunt altijd nog theologie gaan studeren.”) Tim houdt van muziek, computeren, televisie kijken en rondhangen.

Zo, nu weet u een beetje wie zij zijn. We hopen dat we, samen met u, een goede tijd zullen hebben in Vriescheloo. Onze hoop en gebed is dat we met elkaar, bij lief en leed, de komende tijd mogen wandelen in het licht van onze God. Wij geloven dat God ons hier in Vriescheloo heeft gebracht en wij vertrouwen erop dat Hij met ons mee zal blijven gaan.

Catechese

Binnenkort starten we met de catechesegroep voor de jeugd. Wij hebben afgesproken dat de eerste keer is op vrijdag 24 september om 19.00 uur in het Trefpunt. De catechese duurt dan tot 19.45 uur; op dat moment begint Annemieke Kerkhof met de jeugdclub, die nog ongeveer een uur duurt. Catechese en club zijn om de veertien dagen.

Op zondag 26 september om 20.00 uur begint de belijdeniscatechesegroep. Deze groep is bedoeld voor mensen die niet/misschien/wel aan het eind van het seizoen belijdenis willen doen. We gaan, zo stel ik me dat voor, een seizoen lang praten over hoe we ons leven gelovend kunnen leven. Wat betekent ons christelijke geloof voor ons leven? Maar ook: wat betekent ons leven (en alles wat daarin gebeurt) voor ons christelijke geloof? Ik zou dat willen doen aan de hand van een aantal thema’s (bijvoorbeeld: Hoe kan ik de liefde van God verenigen met het lijden in de wereld? Wat betekent het voor mij dat ik christen ben? Hoe moet ik aankijken tegen abortus en euthanasie? Wat is het gezag van de Bijbel?) Op de eerste avond zullen we bepreken hoe we het gaan aanpakken en welke thema’s de groep belangrijk vindt. Ook zullen we die avond bekijken waar, wanneer en met welke frequentie we samenkomen.

Op dit moment telt de groep zes deelnemers, maar staat nog open voor deelname. Als u/jij nog geen belijdenis hebt gedaan en dat eigenlijk toch wel zou willen (of daaraan twijfelt), neem dan even contact met me op. Doe dat ook als u/jij al wel belijdenis hebt gedaan en graag met anderen zou willen praten over het geloof. Misschien is het mogelijk om nog een andere groep of kring op te starten.

Tot slot

Door alle drukte van verhuizing en al het geregel en gedoe daaromheen ben ik niet meer zo aan het wereldnieuws toegekomen. Verder dan wat koppensnellen en een enkele keer naar het Journaal kijken ben ik niet gekomen. Maar ik heb wél de afschuwelijke gebeurtenissen in Beslan gevolgd. Ik word – als ik van zulke dingen hoor – afwisselend boos en verdrietig, begrijp niet hoe mensen tot zulke beestachtige wandaden in staat zijn, begrijp het vervolgens een beetje als ik mijn eigen woede, verdriet en wanhoop over deze wereld uitvergroot (want dit is volgens mij wat er bij die daders gebeurt: te sterk uitvergrote frustratie over hun toestand), maar eindig dan toch weer bij onbegrip: hoe halen mensen dat soort dingen in hun hoofd? Aan de ene kant zou ik ze aan de hoogste boom willen opknopen, maar aan de andere kant ben ik ook blij dat ik niet hun rechter ben. Dit is bij mij een gevecht tussen gevoel en verstand. Het verstand zegeviert dan gelukkig meestal ten slotte.

Maar ik las ook een bericht op de website van de Ikon (www.ikon.nl) waar ik enige tijd over heb lopen nadenken. De aartsbisschop van Canterbury (zeg maar: de paus van Engeland) zei dat zijn geloof danig op de proef werd gesteld door het bloedbad in Beslan. “Het is waarschijnlijk het lijden van kinderen dat het persoonlijke geloof van eenieder het sterkst op de proef stelt,” zei hij. Dát snap ik dus niet. Ten eerste lijkt het wel of die man nog nooit eerder heeft nagedacht over het probleem van het lijden in de wereld (heeft hij in de klas zitten slapen toen het over de Tweede Wereldoorlog ging?). Maar erger vind ik dat hij zo de schuld van dat bloedbad in de schoenen van God probeert te schuiven: God greep niet in, dus is Hij verantwoordelijk voor de gebeurtenissen. Maar volgens mij zijn het mensen die verantwoordelijk zijn. De dader heeft het gedaan is de titel van een musical van Annie M.G. Schmidt, maar is ook hier van toepassing. Het zijn mensen die deze verschrikkelijke dingen hebben gedaan, niet God. God heeft de mensen de gave van de vrije wil en van de verantwoordelijkheid gegeven. Dát is wat mensen onderscheidt van dieren. Dáárom zijn mensen de kroon op Gods schepping. Maar omdat mensen een vrije wil hebben, kunnen ze ook de verkeerde dingen willen. En als God dán zou ingrijpen, dan zou hij de vrije wil tenietdoen, en daarmee ook de mens zelf. Mensen blijven verantwoordelijk voor hun eigen daden en zullen daarvoor verantwoording moeten afleggen aan de Rechter.

Dat neemt niet weg dat het natuurlijk verschrikkelijk is wat daar in Beslan is gebeurd. Ik denk dat God dat ook vindt. En ik denk ook dat God een medelijdende en troostrijke God is. Niet alleen in de toekomst (want ik geloof dat eens alles goed zal komen), maar ook nu. In mensen, in een troostrijk woord of gebaar, in kleine dingen als het zingen van een vogel of het bloeien van een bloem, kan het medelijden en de troost van God ineens gestalte krijgen.

Met hartelijke groet, ook namens Bregina,
Erik Terwan.

Kerkelijk leven

Oppasdienst

Tijdens de kerkdienst is er gelegenheid uw kind, vanaf  0 tot 4 jaar, naar de oppasdienst brengen.

Zondagsschool

De zondagsschool wordt gehouden van 10.00 tot 11.00 uur, in de consistorie van Het Trefpunt.
Iedereen vanaf 4 jaar is van harte welkom!

Kerkkoor

Het kerkkoor repeteert op dinsdagavond van 20.00 tot 22.00 uur.
We mochten een nieuw lid verwelkomen en wel onze voorganger, de heer E. Terwan; we hopen dat hij zich op het koor thuis gaat voelen.
We zijn dankbaar dat ook Mien van Oosterkamp, na een periode van ziekte en operatie, weer lid is geworden van ons koor.
Het jubileum op 28 november komt steeds dichterbij. De leden zijn druk met het instuderen van de te zingen liederen.

Kinderhoekje

(Het kinderhoekje staat in Het Kerkvenster.)